Dora's verjaardag

Dora's verjaardag

speelperiode: maart t/m juni 2002

Zijn je hersens een doolhof waar je feilloos de weg moet kennen? Of is verdwalen de beste manier om iets nieuws te ontdekken?

Het is een heel gewone schooldag: de meester of juf vertelt dat epi, een muzikant, vandaag te gast is in de klas om over zijn beroep te vertellen. Wat het inhoudt en hoe je het wordt. De muzikant is zijn verhaal nog maar nauwelijks begonnen of er stormt plotseling een heel strenge schooljuf de klas binnen: 'Onthou goed, en met onthouden bedoel ik ook onthouden, niet zomaar een beetje de woorden langs je oren laten waaien. Je zal de eerste niet zijn die ik eigenhandig ophang aan de hoek van het bord en daar de hele les laat hangen. Die ik een krijtje op laat eten. Of een hele pot ecoline leeg laat drinken zodat je tong nog groen ziet tot je volgende verjaardag.' Juffrouw Zwerk geeft Epi een vreselijke opdracht: Hij moet iets ontdekken wat niemand nog weet. Bijvoorbeeld hoeveel sterren er aan de hemel staan en dan niet alleen de grote en de kleine, ook de onzichtbare en de oneindig verre. Epi zweet en zwoegt. Hij krabt aan de binnenkant van zijn schedel en raspt langs zijn geheugen. Hij kraakt zijn hersens haast kapot, maar er komt niets. Dan verschijnt Dora. Dora luistert met haar ogen. Dora voelt met haar verstand. Dora danst de tango met haar tenen. Dora vindt dat leren heel anders kan, want denken, daar slijten je hersens maar van...

 

tekst

Mirjam Midderham

regie

Rob Bakker

spel

Anne-Lore Cassier
Brenda Hauer
Bob Schwarze

decor/ kostuumontwerp

Renée Zonnevylle

compositie orgelmuziek

Egbert Spelde

productie

Greetje ter Harkel

 

doelgroep

9+

speelplek

klaslokaal